ما هميشه وقت كافي داريم به شرط آنكه هم بخواهيم و هم درست از آن استفاده كنيم.

گوته

---------------------------------------------------------------------------------

قانون 80/20 يكي از سودمندترين قوانين در زمينه مديريت زمان و زندگي است. نام ديگر اين قانون ‹‹ اصل پارتو ›› است كه به افتخار بنيان‌گذار آن ‹‹ ويلفردو پارتو ›› اقتصاددان ايتاليايي نام گذاري شده است.

وي براي نخستين بار در سال 1895 اين موضوع را در نوشته‌هاي خود مطرح كرد. پارتو متوجه شد كه در جامعه‌اي كه در آن زندگي مي‌كند مردم را مي‌توان به طور طبيعي به دو دسته تقسيم كرد: گروه اول كه وي به آنها ‹‹ اقليت بسيار مهم ›› مي‌گويد جزء 20 % افرادي هستند كه از نظر اقتصادي و اثر بخشي در صدر قرار دارند و گروه دوم كه وي به آنها ‹‹ اكثريت كم اهميت ›› مي‌گويد 80% را تشكيل مي‌دهند كه در سطح پايين جامعه قرار دارند.

وي بعدها كشف كرد كه عملاًً تمام فعاليت‌هاي اقتصادي تابع اين قانون هستند. به عنوان مثال، مطابق اين قانون: 80% از نتايجي كه شما به‌دست مي‌آوريد نتيجه 20% از فعاليت‌هاي شماست.  20% از مشتري‌هاي شما 80% از كل فروش شما را خريداري مي‌كنند.

80% از كل ارزش فعاليت‌هاي شما نتيجه 20% آنهاست و الي آخر. اين بدان معني است كه اگر در ليست شما ده مورد فعاليت وجود داشته باشد دو مورد از اين فعاليت‌ها معادل يا حتي بيش از مجموع هشت فعاليت ديگر ارزشمند هستند.

 در اينجا به كشف جالبي مي‌رسيم. انجام هر كدام از كار‌هاي موجود در ليست شما ممكن است به يك اندازه وقت شما را بگيرد، ولي انجام يك يا دو تاي آنها چند برابر هر يك از ساير موارد براي شما سودمند خواهد بود.

گاهي پيش مي‌آيد كه ارزش يكي از ده كار يا فعاليتي كه شما در ليست خود داريد به تنهايي مي‌تواند بيش از مجموع ساير فعاليت‌ها در موفقيت شما ارزشمند باشد. اين كار بي‌ترديد همان قورباغه‌اي است كه بايد اول از همه قورت بدهيد.

مي‌توانيد حدس بزنيد كه يك فرد معمولي احتمالاً در انجام چه كارهايي بيشتر تنبلي مي‌كند؟

واقعيت تأسف‌‌بار اين است كه اكثر مردم در مورد انجام  همان ده يا بيست درصد از فعاليت‌هايي كه در صدر قرار دارند و بيشترين ارزش و اهميت را دارند تنبلي مي‌كنند يعني در مورد همان ‹‹ اقليت بسيار مهم ›› در عوض وقت خود را صرف 80% فعاليت‌هايي مي‌كنند كه در موفقيت آنها اهميت بسيار كمي دارد و تاثير ناچيزي در دست‌يابي به نتايج ارزشمند مي‌گذارند، يعني همان ‹‹ اكثريت كم اهميت ››.

اغلب افرادي را مشاهده مي‌كنيد كه ظاهراً در تمام طول روز مشغول فعاليت هستند اما دستاوردهاي بسيار اندكي دارند. دليل آن هم تقريبا‌ً هميشه اين است كه آنها مشغول انجام كارهايي هستند كه ارزش پاييني دارند و در انجام يكي دو كاري كه واقعاً مي‌تواند در مؤسسه يا حرفه‌اي كه به آن مشغولند تحول ايجاد كند تنبلي مي‌كنند.   

ارزشمن‌ترين كارهايي كه مي‌توانيد در هر روز انجام دهيد اغلب سخت‌ترين و پيچيده‌ترين كارها هستند. اما بازده و پاداشي كه انجام موفقيت‌آميز چنين كارهايي براي شما خواهد داشت مي‌تواند فوق‌العاده باشد. به همين دليل بايد قاطعانه از انجام كارهايي كه جزء 80 درصد كم ارزش هستند خودداري كنيد آن هم هنگامي كه كارهايي كه جزء 20 درصد ارزشمند هستند معوق مانده‌اند.

قبل از شروع هر كاري از خودتان بپرسيد: ‹‹ آيا اين كار جزء 20 درصد بالاست يا 80 درصد پايين؟ ››

قانون: در مقابل اين وسوسه كه اول كارهاي كوچك را سروسامان دهيد مقاومت كنيد.

به يادداشته باشيد كه وقتي تصميم مي‌گيريد كاري را بارها و بارها انجام دهيد اين كار نهايتاً به يك عادت تبديل مي‌شود و ترك آن سخت خواهد. اگر تصميم بگيريد هر روزتان را با انجام كارهاي كم ارزش شروع كنيد به‌زودي اين عادت در شما شكل مي‌گيرد كه هر روز را با كارهاي كم ارزش شروع كنيد و روزها را با انجام آنها بگذرانيد و مناسب نيست كه بخواهيد چنين عادت را در خودتان بپرورانيد يا آن را حفظ كنيد.

سخت‌ترين مرحله از انجام هر كار مهمي اولين مرحله يعني شروع كردن آن است. وقتي انجام يك كار مهم را واقعاً آغاز مي‌كنيد، به طور طبيعي انگيزه پيدا مي‌كنيد تا آن را ادامه دهيد. قسمتي از ذهن شما هميشه عاشق اين است كه سرگرم كارهاي مهمي باشد كه واقعاً مي‌توانند در زندگي شما تحول ايجاد كنند. وظيفه شما اين است كه اين قسمت از ذهن خود را دائماً تغذيه كنيد. حتي فكر كردن به شروع و انجام يك كار كليدي انگيزه شما را بالا مي‌برد و كمك مي‌كند تا بر تنبلي خود غلبه كنيد. واقعيت اين است كه مدت زمان لازم براي انجام يك كار مهم در اغلب موارد معادل مدت زماني است كه براي انجام يك كار مهم كم اهميت لازم است. تفاوت در اين است كه شما با اتمام كاري ارزشمند و قابل توجه به‌طور فوق‌العاده‌اي احساس خرسندي و غرور مي‌كنيد، حال آنكه با صرف همان ميزان وقت و انرژي در انجام كاري كم ارزش يا احساس خرسندي نخواهيد كرد و يا ميزان آن بسيار اندك خواهد بود.

مديريت زمان در واقع مديريت زندگي و مديريت فردي و يا تحت كنترل درآوردن جريان وقايع است. با استفاده از مديريت زمان هميشه آزاد خواهيد بود كه فعاليت بعدي خود و نيز فعاليت پس از آن را انتخاب كنيد. توانايي شما در انتخاب ميان كارهاي با اهميت و كم اهميت كليد تعيين ميزان موفقيت شما در زندگي و كار است.

افراد مؤثر و سازنده هميشه خود را موظف مي‌كنند تا انجام كاهاي مهمي را كه در پيش رو دارند آغاز كنند. اين افراد خود را مجبور مي‌كنند كه قورباغه را، هرچه كه مي‌خواهد باشد، قورت بدهند. در نتيجه اين افراد بسيار بيش از افراد معمولي كارايي دارند و  به همين دليل بسيار خوشبخت‌تر هستند. شما هم بايد به همين روش كار كنيد.